علي جهانگيري

 

 

 

همین پر

که جهات آسمان

مثل لالایی و باران

کودکم ، عزیزکم

بر این اسب سرخ

اگر چه لب هایت خاک را شفا نداد

اگر چه خاک نبی نشد

گلوی نازکت ،

              - کلمه ای بود

 

 

                                                                          

 

                                                                             گرگان محرم 87