علي جهانگيري

مقدس منم

مقدس منم

 

قبلا زشت نبود . اما حالا زيبا شده است . و جذابيت آن بيشتر شده . خوشم نمي آيد از آن هايي كه دروغ مي گويند و خودشان را منكر مي شوند . در من هست . و به اندازه اي  هست كه نمي خواهم و نمي توانم منكر آن بشوم . در من بوده . خورشيدي كه به آرامي به صلات ظهر مي رسيده . و اكنون خورشيد تابستاني . كه مي خواهمش . مي خواهم نور در تنم بريزد . و با قدرت ... سايباني كه مرا در خود بگيرد . و انار بالغ شود .

نور و سرزنش هاي من . در بيشتر .... زلال .

واقعيت نور پيچيده نيست . پيچيده مي خواهمش . تا هيچ وقت به مشرق باز نگردد و سوال ها به جواب نرسد . مي خواهم دور بزنم . و فرار كنم . از دلايلي كه جواب را دم در مي گذارد . و كودكان را شادمان مي سازد . كو دكاني كه چون بر ميخيزند . جواب را در اولين كوچه مي يابند .

مي خواهم با چشم هاي رود . با چشم هاي بسته نگاهش كنم . دور مي ريزم  تكه اي از دست هايم را . كه مقدس را در مقبره ها مي ساخت . و بر زمين ميخ كوبش مي كرد.

مقدس منم . كه دور نمي روم . از دست هايم . و دور نمي روم . از چشم هايي كه چون بسته مي مانند . انتظاري مقدس را تجربه مي كنند .

دست هايم را در صفحه ي اول منتشر مي كنم . و دست هاي همه را در صفحه اول مقدس مي دانم . صفحاتي را سفيد مي گذارم . تا هر چه مي خواهند بنويسند . تا چشم ها فرصت تقدس بگيرند . چشم هايم را مي بندم   .

 

 

 

                                                                تابستان 83 

                                                                   بندر گز