علي جهانگيري

. . . . . .

این ماه مرده  در میان تنم چه می کند ؟

انگشت های شکاک

از باد می پرسند

انگشت های با لغ

حافظه ات را به دریا می ریزند

روزهایم را به تو قرض می دهم

و رو یاهایم را

از باد اگر می پرسی ؟

کلیدها خواب چکاوک را

ناگشوده رها کردند